Η Νέα Συμμετρία (Νίκος Ερηνάκης)
Η
έννοια του κύκλου με προβληματίζει ακόμα
Φοβάμαι
τα όσα δημιουργήθηκαν ανά τους αιώνες
Η
ισορροπία τους δηλώνει φθορά
Τί
συνέβη στον ήλιο και κατέληξε έτσι;
Νιώθω
τη μεγάλη αλλαγή να πλησιάζει
Θα
κοιμηθώ μέχρι την Άνοιξη
Θα
με συντροφεύουν τα λόγια της μνήμης
Μετράω
τα νεκρά πράγματα στο δρόμο που ταξιδεύω
Ακουμπάω
σε αρχαίες στιγμές
Πότε
θα ξαναβρεθούμε σε αυτήν την πλευρά του θανάτου;
d ng that we can experience with..ly achieve what he
wants.hm nal musicorder for them to work and ng that we can experience with
Εκεί
που ανοίγει ο κύκλος
Πίσω από το χρόνο
Αποκρούω φαντάσματα
Βιώνω τον κόσμο σαν κάτι οριακό
Το
μόνο που με κουράζει
Είναι
η ηρεμία της αλήθειας
Πιστεύω
μόνο στην ομορφιά
Ο
Μύθος επανεισέρχεται
Στο
ρυθμό του άμετρου
Δεν
χρειάζεται επαλήθευση
Κι ας βρέχει
πάνω μας ακόμα
Οι
περισσότεροι βασιλιάδες καταλήγουν με κομμένο κεφάλιd ng that we can experience with..ly achieve what he wants.hm nal
musicorder for them to work and ng that we can experience with
Ο
κάθε αριθμός έχει περισσότερες από μία σημασίες
Η
σαγήνευση της φυλακής
Κάθε
παρόρμηση θα συγχωρεθείd ng that we can
experience with..ly achieve what he wants.hm nal musicorder for them to work
and ng that we can experience with
Είμαστε
μέρος κάποιων στοιχημάτων μεταξύ αγίων
Αποτελούμε
μέρος της αντανάκλασης
Και
όχι αυτή μέρος δικό μας
Και βρέχει πάνω μας ακόμα
Όχι θέληση,
Αλλά ανάγκη για
θέληση
Μια διαφορετική απόλαυση
Μια οικονομία του πόθου
Την
αναπαραγωγή του θανάτου
d ng that we can experience with..ly achieve what he
wants.hm nal musicorder for them to work and ng that we can experience withΚιΚικκδφγφδγφδΑν θέλει να
τραγουδήσει ο άνεμος
Περνάει
και μέσα από κόκκαλα για να τα καταφέρει
Άλλωστε
ο πόνος ακούγεται πάντα πιο δυνατά από την απόλαυση
Περίεργε
ήχε, σταμάτα!
Έχω
την εντύπωση πως πλέον ο χώρος και ο χρόνος
Δεν
είναι ένα και το αυτό
Παιδική
αμνησία
Το
προνόμιο των τυφλών
Μια
ευγενής υποχωση﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽we can experience
with..ly achieve what he wants.hm nal musicorder for them to work and ng that
we can experience withρέωση
Ή
καλύτερα μια μήτρα φόβου
Τελικά
είναι πιο δύσκολο να αναπνέεις
Απ’
ότι πίστευα όταν γεννήθηκα
Σταμάτα
να ακούς τις φώνες
Άκου
τη φωνή
Χωρίς
ισότητα
Ή
αναλογία των μέτρων
Κάθε
άντρας λίγο πριν πεθάνει
Θα
ήθελε να είναι γυναίκα
H
έννοια της αντίθεσης είναι παγίδα
Φταίει
η διπολικότητα της σκέψης μας
Πρέπει
να ανακαλυφθούν παράλληλοι δρόμοι
Tο
πρόβλημα είναι συμβολικό
Και
δεν είναι το απέραντο έξω που με φοβίζει
Μα
το απέραντο μέσα
Δεν
έχω παρά μόνο μια ζωή
Και
σκόρπια όνειρα από τις προηγούμενες να προσφέρω
Λυπάμαι
Μα στο ύψος των ονείρων είναι που
δίνεται η μάχη
Δεν
είμαι με κανέναν κι αυτό σημαίνει πως είμαι με τους πολλούς
Δεν
ξέρουμε τίποτα μα δεν θα αποσυρθούμε ακόμα
Γιατί
το τίποτα έχει ειπωθεί
Κι
ήρθε η ώρα για το κάτι
Ο
καιρός πέρασε μα όχι ο χρόνος
Ο
παράδεισος δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα
Ίσως
μόνο η αθωότητα
Tόσους
θεούς εφηύραμε, που θα πάει, θα βρούμε και τον έναν
Κι αν μόνο ο θάνατος και το τίποτα μας έχουν απομείνει
Τότε στο θάνατο και στο τίποτα θα βρούμε την ελπίδα
Είχαμε από πάντα μαζί μας τον ήλιο
Και απ’ ότι βλέπω ο ήλιος είναι ακόμα εδώ
5. Η αγριότητα των πραγμάτων - Nikos Erinakis und Die Haken
6. Slow Dance - Mihaly Vig
7. Prologue - Mihaly Vig
γνωρίζω
ανέμους που σε έχουν μυρίσει (Νίκος Ερηνάκης)
γνωρίζω ανέμους που σε έχουν
μυρίσει
έχουν χαράξει κοινές γραμμές
μοίρας στα χέρια μας
κι είναι τόσο νωρίς ακόμη
μα χορεύω από ελιά σε ελιά σου
παραφυλάμε κρότους δίπλα σε
ηφαίστεια
πεταμένοι στο πέλαγος
λες κι είμαστε ερωτευμένοι
μας χωρίζουν αυτές οι εκτάσεις
γης
μα είναι το βλέμμα σου που με
εθίζει στα ταξίδια
και αυτό το κομμάτι θάλασσα που μας σώζει
πάντα
μπαίνω στα βαθιά μα είναι μονάχα
για να πάρω ανάσα
μη φοβάσαι
δεν μπορεί να υπάρξει τρικυμία
όταν χορεύουμε σηκωμένοι στα
μάτια
άλλωστε ο μόνος τρόπος να
νικηθούμε
είναι από αυτήν την ανία του
θανάτου
κι όλο λάθη κάνω μα είναι που τα
χω βάλει με τον ήλιο
γιατί μου πες πως τον αγαπάς πιο
πολύ από μένα
πόσα χαθήκαν για εμάς
κλαίω την ανεμώνα που νίκησε το
χειμώνα
είσαι το κορίτσι που έκλεψε τα
ποιήματα μου
μιλάμε λίγο
μα κοιταζόμαστε πολύ
είναι η κοινή μας θλίψη
στα χαλάσματα της ηδονής
οι βουκαμβίλιες μας πρόδωσαν
είναι το κάθε τι πάνω σου που
ψάχνει τη μιλιά του
τα μαλλιά σου που μυρίζουν τον
αιώνα μας
μετρημένες κι οι ανάσες
ρισκάρουνε σε κάθε μας χάδι
μα εδώ που είμαστε δεν έχει
θάνατο
όσο κι αν ψάξει δεν θα μας βρει η
πραγματικότητα
θα σε σφίγγω στην αγκαλιά μου
μέχρι να σπάσεις
και ερωτικά θα μαζέψω τα κομμάτια
σου
να χω να τα μοιράζω κάθε τόσο
στους ανθρώπους
κι όταν όλα θα μ’ έχουν πάρει
μακριά
η ανάσα μου θα ταξιδεύει στον
άνεμο ακόμα
και θα σε βρίσκει
8. Rain - Mihaly Vig
9. Grodek - Karin Maria Pagel
10. Grodek - Nikos Erinakis und Die Haken
NIKOS ERINAKIS UND DIE HAKENVerse, prose, experimental soundscapes, noise, soundtrack motifs.
Nikos Erinakis und die Haken levitate within sounds and words.
Official page
11. Sandtrap - Mascara
12. While You 're Away - Drugs For Drunks

Ο Γκυ ντε Μωπασσάν (Henry-René-Albert-Guy de Maupassant, 1850-
1893) ήταν Γάλλος συγγραφέας της νατουραλιστικής σχολής. Θεωρείται ο
μεγαλύτερος διηγηματογράφος της Γαλλίας.Αποφοίτησε από το λύκειο της
Χάβρης, αφού πρώτα φρόντισε ν’ αποβληθεί από ένα ημιθρησκευτικό
εκπαιδευτήριο, και το 1869 άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Παρίσι.
Πολέμησε ως εθελοντής στον Γαλλο-πρωσικό πόλεμο του 1870 στην πρώτη
γραμμή αλλά ο πατέρας του πέτυχε την μετάθεσή του σε λιγότερο επικίνδυνη
μονάδα. Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική σχολή, με την βοήθεια
πάντα του πατέρα του, ο Μωπασσάν διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος.Το 1880 κυκλοφόρησε το βιβλίο Les Soirées de Médan που περιείχε έξι πολεμικές ιστορίες ισαρίθμων συγγραφέων μεταξύ των οποίων και ο Ζολά. Την καλύτερη εντύπωση έκανε το Boule de Suif (Μπάλα από λίπος) του Μωπασσάν.Αμέσως
έγινε περιζήτητος από εφημερίδες και περιοδικά, όπου άρχισε να
δημοσιεύει άρθρα και τις μάλλον πικάντικες ιστορίες του. Μεταξύ 1880 και
1890 δημοσίευσε 300 διηγήματα, τρία ταξιδιωτικά, μια ποιητική συλλογή
και έξι μυθιστορήματα, με γνωστότερο το Bel-Ami (Ο Φιλαράκος).
Σύμφωνα με ορισμένα στοιχεία, ο Μωπασσάν ταύτιζε τον εαυτό του με τον
ασυνείδητο και αρριβίστα ήρωα του έργου του -ή τουλάχιστον θα ήθελε να
ταυτιστεί.Αλλά από τα 20 χρόνια του έπασχε από σύφιλη. Όσο προχωρούσε η
δεκαετία του 1880, τόσο τα συμπτώματα γίνονταν εντονότερα, ιδιαίτερα
στον ψυχολογικό τομέα, με χαρακτηριστικότερο την μανία μετακίνησης από
το ένα μέρος της Γαλλίας στο άλλο. Ενδεικτικό της κατάστασης πανικού που
τον διακατείχε και προφητικό ήταν το διήγημά του Le Horla. Έντονος άλλωστε ήταν ο πεσσιμισμός του και φανερή η επίδραση του Σοπενχάουερ.Το 1892 αποπειράθηκε ν’ αυτοκτονήσει. Μεταφέρθηκε σε ψυχιατρική κλινική όπου και πέθανε στα 43 του χρόνια.
13. Simple Headphone mind - Stereolab & Nurse With Wound
Ο
Κοκό, εξουθενωμένος, είχε ξαπλώσει. Σηκώθηκε βλέποντας το παιδί, περιμένοντας
επιτέλους να του αλλάξει θέση. Όμως ο μικρός χωρικός ούτε καν άγγιξε το ξύλο
μέσα στο χορτάρι. Πλησίασε, κοίταξε το ζώο, του 'ριξε στη μύτη μια σβολιά χώμα, που
διαλύθηκε πάνω στο λευκό τρίχωμα, και ξανάφυγε σφυρίζοντας.
Το
άλογο έμεινε όρθιο για όσο μπορούσε να τον βλέπει που απομακρυνόταν, και
μετά,καταλαβαίνοντας ότι οι προσπάθειές του να φτάσει το κοντινό χορτάρι θα
ήταν μάταιες, ξέπλωσε πάλι στο ένα πλευρό και έκλεισε τα μάτια.
14. Factory Floor - Bipolar
15. Burn This City - Fostercare
16. Benin in Berlin - Andi Arrogianti
Ο Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ (Charles Pierre Baudelaire), Παρίσι, 9 Απριλίου 1821 - 31 Αυγούστου 1867) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της γαλλικής αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Κατά την διάρκεια της ζωής του, ο Μποντλαίρ υπέστη δριμεία κριτική
για τις συγγραφές του και την θεματική του. Ελάχιστοι από τους
σύγχρονούς του τον κατανόησαν. Η εφημερίδα Φιγκαρό της 5ης Ιουλίου 1857 έγραψε τα εξής σχετικά με την πρόσφατη εμφάνιση των Ανθέων του Κακού: «Σε
ορισμένα σημεία αμφιβάλλουμε για την πνευματική υγεία του Κου
Μποντλαίρ. Όμως ορισμένα άλλα δεν μας επιτρέπουν περαιτέρω αμφιβολίες.
Κυριαρχεί, ως επί το πλείστον, η μονότονη και επιτηδευμένη επανάληψη των
ίδιων πραγμάτων, των ίδιων σκέψεων. Η αηδία πνίγει την αχρειότητα—για
να την καταπολεμήσει σμίγει με το μόλυσμα».
Ο Μποντλαίρ σήμερα αναγνωρίζεται ως μέγας ποιητής της γαλλικής και της παγκόσμιας Λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται μεταξύ των κλασικών. Χαρακτηριστικά, ο Μπαρμπέ ντ' Ορεβιγί τον αποκάλεσε «Δάντη μιας παρηκμασμένης εποχής».
Σε ολόκληρο το έργο του, ο Μποντλαίρ προσπάθησε να ενυφάνει την Ομορφιά με την Κακία, την βία με την ηδονή (Une martyre), καθώς και να καταδείξει την σχέση μεταξύ τους. Παράλληλα με την συγγραφή ποιημάτων σοβαρών (Semper Eadem) και σκανδαλιστικών για την εποχή (Delphine et Hippolyte), κατόρθωσε επίσης να εκφράσει την μελαγχολία (Mœsta et errabunda) και την νοσταλγία (L' Invitation au voyage).
17. Musik In 2 Sätzen Für Rita Nitsch Geburtstag - Herman Nitsch
Και κάτι άξιο περιέργειας: κανείς από αυτούς τους ταξιδιώτες δε φαινόταν εξοργισμένος με το άγριο θηρίο που ήταν κρεμασμένο στο λαιμό του και κολλημένο στη ράχη του· θα 'λεγε κανείς ότι το λογάριαζε σαν μέρος του εαυτού του. Όλα αυτά τα κουρασμένα και σοβαρά πρόσωπα δεν έδειχναν καμία απελπισία· κάτω από τον μελαγχολικό θόλο του ουρανού, βάδιζαν με το υποταγμένο πρόσωπο αυτών που είναι καταδικασμένοι να ελπίζουν πάντα.
18. Φτηνή Κολώνια - Μιχάλης Δέλτα
19. Wir bauen eine neue Welt - Roman Skirts
20. H κατάρρευση - Nikos Erinakis und Die Haken